papierproppen

Writer’s block. Wat nu?

Je bent goed uitgerust. Je wil meters maken. Vandaag ga je er lekker tegenaan. Kopje thee erbij. Schrijven maar. En dan… zie je geen vervolg opdoemen. Je inspiratie laat je in de steek. Writer’s block. Wat nu?

‘Writer’s block is een deprimerende ervaring’, schreef Renate Dorrestein in haar schrijfboek Het geheim van de schrijver. Ze geloofde er nooit zo in. Het leek haar ‘een soort ingebeelde ziekte’. Totdat ze er zelf mee te maken kreeg.

Het gebeurde nadat Dorrestein in een gehuurd huis op een ‘onherbergzaam Orkney-eiland in Schotland’ aan een nieuw boek had gewerkt. Ze voelde zich gelukkig en vol inspiratie. Alleen… toen het klaar was en haar redacteur het had gelezen, bleek dat haar boek ‘bagger van de meest hopeloze soort was’.

Au!

Wel dapper om dat op te schrijven. Respect.

Dorrestein moest het manuscript maar ‘vernietigen en vergeten.’ Hoewel de schrijfster het er een paar weken niet mee eens was, gaf ze later toe dat haar redacteur het bij het juiste eind had. Ze legt het mooi uit in haar schrijfboek. ‘Dwaallichtjes fladderden over de pagina’s. IJle personages voerden gesprekken zonder kop of staart. De plot was onlogisch.’

Drie maanden later vroeg ze zich nóg af hoe het zover had kunnen komen. Ze probeerde aan nieuwe projecten te beginnen, maar dat lukte allemaal niet meer. Ja, ze dacht zelfs dat dit het einde van haar schrijverschap was.

En weet je wat er gebeurde?

Die gedachte luchtte haar op.

Ze reed naar het strand om na te denken over wat ze met de rest van haar leven moest doen. Haar auto parkeerde ze op de boulevard, ze opende het portier en… kreeg opeens een helder idee voor een nieuw boek. Niet veel later begon ze aan de roman Het Hemelse Gerecht

Writer’s block? Wanhoop niet!

Als je denkt een writer’s block te hebben, laat het schrijven dan een tijdje los. Of in ieder geval dat specifieke verhaal.  

Kwel jezelf niet. Wacht niet op inspiratie. Ga iets anders doen. Wandelen bijvoorbeeld. Ken je de Ommetje-app van de Hersenstichting? Elke dag even twintig minuten wandelen. Goed voor je hersenen én je creativiteit. Je kunt er zomaar ideeën door opdoen.

Voel je weerstand bij het schrijven?

Probeer erachter te komen waar dat precies in zit. Is het die innerlijke stem die zegt dat alles bagger is? Dat kan natuurlijk, maar besef dat je scènes niet meteen perfect hoeven te zijn.

Foto: Steve Johnson via Pexels.


Mooier schrijven, structuur omgooien, schrappen: het komt allemaal later.

Hoe verder?

Lees nog eens je synopsis, je korte samenvatting per hoofdstuk. Misschien heb je geen inspiratie voor het hoofdstuk waaraan je net begonnen was, maar wel ideeën voor het volgende deel. Ga daar dan mee verder.

Pak je aantekeningenboekje er eens bij. Misschien staat er een idee in waarvan je meteen inspiratie krijgt. Noteer alles wat in je opkomt. Het maakt niet uit wat het is. Het schrijven zelf zorgt al voor een flow. Daarna heb je misschien weer ideeën voor je  verhaal. 

Lees je laatste alinea’s weer. Wat is het ergste dat jouw personage nu kan overkomen?

  • Schrijf je over een puber die net zijn of haar eerste vrijpartij heeft? Laat moeder binnenkomen.
  • Ging je laatste scène over een begrafenis? Laat die afgrijselijke ringtone van een mobieltje klinken.
  • Scène in een restaurant? Gooi wat rode wijn over een jurk.

Zo’n idee brengt je even uit dat doodlopende straatje. En ziedaar, opeens zie je weer mogelijkheden voor een vervolg.

En Dorrestein?

Die dacht vervolgens – zo maak ik op uit haar schrijfboek – dat writer’s block een wat minder wanhopige toestand was dan iedereen denkt. Misschien was haar idee gewoon nog niet rijp genoeg. Soms moet je even wachten voor het beste resultaat.

Tot slot: misschien ben je gewoon even toe aan iets anders? Vakantie? Huur dan eens een huisje in het onherbergzame…

Foto: Gene Taylor via Pexels.


Aan mijn favoriete vakantieland lag het niet.

author-sign

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.